FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYİ İLE DİKKAT SEVİYESİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Öz
Bu çalışmanın amacı 12-14 yaş arası öğrencilerde fiziksel aktivite düzeyi ile dikkat seviyeleri arasındaki ilişkininin incelenmesidir. Çalışmaya Niğde ilinde 2018-2019 öğretim yılında öğrenim gören toplam 74 öğrenci katılmıştır. Katılımcılara çalışma hakkında açıklayıcı bilgi verilerek gönüllü olduklarına dair gönüllük formu ve veli onam formları imzalatılmıştır. Katılımcıların kişisel bilgilerini kişisel bilgi formu ile fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek için ise Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketinin 7 soruluk kısa formu kullanılmıştır (İnternational Physical Questionnaire, IPAQ). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeylerinin hesaplanmasında MET değeri çarpılarak "MET-dakika/hafta" olarak bir skor elde edilmiştir. Katılımcıların dikkat seviyelerini ölçmek için görsel tarama ile seçici ve sürekli dikkati ölçen Brickenkamp tarafından 1962’de geliştirilen, Yaycı L. (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan D2 dikkat testi kullanılmıştır. Alınan veriler SPSS programında değerler arasındaki ilişkiye Pearson Korelasyon testi ile ölçüm değerleri arasındaki farkları bulmak için Oneway Anova testi, farkların hangi gruplardan kaynaklandığını tespit etmek için Tukey HSD testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre fiziksel aktivite ve dikkat arasında E2 (Yanlış İşaretlenen Figür Sayısı) ,355 (anlamlılık düzeyi p<0,001), E (% hataların oranı) ,281 (anlamlılık düzeyinde p<0,05) değerlerinde pozitif anlamlı ilişki bulunmuştur. Yapılan çalışma neticesinde fiziksel aktivite düzeyine göre oluşturulan gruplar arasında D2 dikkat testi karşılaştırmalarında anlamlı fark tespit edilmiştir. Fiziksel olarak aktif olan bireylerin dikkat seviyelerinin yüksek olduğu, fiziksel aktivite seviyesi düşük olanların ise dikkat seviyelerinin düşük olduğu, aradaki farkın ise istatistiksel açıdan anlamlı olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Akandere M, Baştuğ G, Asan R, & Baştuğ K. (2010). Çocuklarda eğitsel oyunun dikkat üzerine etkisi İnternational scientific conference ‘perspectives in physical education and sport 21-23 May, Constanta Romania.
- 2. Asan, R. (2011). Sekiz Haftalık Masa Tenisi Egzersizinin 9-13 Yaş Arası Çocuklarda Dikkat Üzerine Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Konya.
- 3. Bozan, A., & Akay, Y. (2012). “Dikkat Geliştirme Eğitiminin İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Dikkatlerini Toplama Becerilerine Etkisi”, Western Anatolia Journal Of Educational Science, 3 (6), 53-66.
- 4. Choı, J. W., Han, D. H., Kang, K. D., Jung, H. Y., & Renshaw, P. F. (2015). “Aerobic Exercise And Attention Deficit Hyperactivity Disorder: Brain Research”, Med Sci Sports Exerc, 47 (1), 33-39.
- 5. Crocker, P. R. E., & Faulkner, R. A. (1999). Self-report of physical activity intensity in youth: Gender and grade level considerations. AVANTE-ONTARIO-, 5, 43-51.
- 6. Çağlar, E., & Koruç, Z. (2006). D2 Dikkat Testinin Sporcularda Güvenirliği ve Geçerliği. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 58-80. (8)
- 7. Çakaloz, B., Akay, A., & Böber, E. (2005). Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ve Eşlik Eden Karşıt Olma Karşı Gelme Bozukluğu Olan Prepubertal Erkek Çocuklarda Plazma Kortizol Düzeylerinin Değerlendirilmesi, Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 15: 158-164.
- 8. Dewey, B.A. (1989). Do the TAIS attentional-styles cales predict how visualin formation is processed JSEP, 11: 171 – 186.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ahmet Erdi Avanoğlu
*
Türkiye
Fatih Karakaya
0000-0003-2953-6629
Türkiye
Serkan Hazar
0000-0002-0428-4499
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
9 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
9 Nisan 2020
Kabul Tarihi
30 Haziran 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 1 Sayı: 1