Genç Futbolcularda VO2maks ile Anaerobik Güç ve Aktif Toparlanma Kalp Atım Hızı Arasındaki İlişkinin Araştırılması

Bu araştırmada amaç, genç futbolcularda VO2maks ile anaerobik güç ve aktif toparlanma kalp atım hızı arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Araştırmaya 15-17 yaş arası 27 erkek amatör futbolcu (yaş 16,11±0,43 yıl; boy 174,73±4,77 cm; ağırlık 63,72±7,89 kg) katılmıştır. Katılımcıların anaerobik güç (zirve güç (W/kg), ortalama güç (W/kg), minimum güç (W/kg) ve güç düşüşü (%)) değerleri Wingate test protokolüyle, VO2maks (ml/kg/dk) değeri Astrand-Rhyming test protokolüyle ve toparlanma kalp atım hızı (atım/dk) aktif toparlanma protokolüyle değerlendirilmiştir. Veri toplama araçları olarak bisiklet ergometresi ve kalp atım hızı sensörü kullanılmıştır. Katılımcıların tüm ölçümleri için Performans Ölçüm Laboratuvarı kullanılmıştır. Veriler, SPSS 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgulara göre katılımcıların VO2maks düzeyi ile zirve güç, ortalama güç, minimum güç ve güç düşüşü değerleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Katılımcıların VO2maks düzeyi ile 1., 3. ve 5. dakika aktif toparlanma kalp atım hızı arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık olduğu (p<0.05) ve VO2maks düzeyi daha iyi olan sporcuların toparlanma sürecinin 1., 3. ve 5. dakikalarında daha düşük kalp atım hızına sahip olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, genç futbolcularda VO₂maks düzeyi ile anaerobik güç arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamış; ancak, daha yüksek VO₂maks düzeyine sahip futbolcuların toparlanma sürecinde kalp atım hızlarının daha düşük olduğu belirlenmiştir. Bu sonuç, VO2maks düzeyinin anaerobik güç ölçütleri üzerinde belirleyici bir faktör olmadığını ancak toparlanma sürecinde önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Bu doğrultuda futblcularda performansın artırılması ve etkin toparlanmanın sağlanması amacıyla antrenman programlarına aerobik kapasitenin geliştirilmesine yönelik antrenmanlar eklenebilir.

The aim of this study was to investigate the relationship between VO2max and anaerobic power and recovery heart rate in young football players. Twenty-seven male amateur football players between the ages of 15 and 17 (age 16.11±0.43 years; height 174.73±4.77 cm; weight 63.72±7.89 kg) participated in the study. Participants’ anaerobic power (peak power (W/kg), average power (W/kg), minimum power (W/kg) and power drop (%)) values were assessed with the Wingate test protocol, VO2max (ml/kg/dk) values with the Astrand-Rhyming test protocol and recovery heart rate with the active recovery protocol. Bicycle ergometer and heart rate sensor were used as data collection tools. Participants' heart rate was recorded using a telemetric device (Polar H7 heart rate sensor). Performance Measurement Laboratory was used for all measurements of the participants. Data were analyzed using SPSS 22.0 program. According to the findings, it was determined that there was no statistically significant difference between the participants' VO2max level and their peak power, average power, minimum power and power drop (p>0.05). It was observed that there was a statistically significant difference between the participants' VO2max level and the 1st, 3rd and 5th minute active recovery heart rate (p<0.05), and that athletes with better VO2max levels had lower heart rates in the 1st, 3rd and 5th minutes of recovery. As a result, no statistically significant difference was found between VO₂max level and anaerobic power parameters in young football players; however, it was determined that football players with higher VO₂max level had lower heart rates during the recovery process. This result shows that VO2max level is not a determining factor on anaerobic power measures but plays an important role in the recovery process. In this regard, training to improve aerobic capacity can be added to training programs in order to increase performance and ensure effective recovery in football players.