Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği

Sedat Kahya; Yeliz Ay Yıldız; Sabahat Kahya; Ercan Ayılgan

EN TR

Examining Coaches' Attitudes Towards Biotechnology: The Case of Ankara

Öz

Our study was conducted to examine the attitudes of the coaches who are actively working under the Ankara Provincial Directorate of Youth and Sports towards biotechnology. A total of 303 individuals over the age of 18, 101 women and 202 men, participated in the study. SPSS 21.0 package program was used for statistical analysis. In the evaluation of the data, ANOVA test and Tukey test from Post-Hoc tests were used. The statistical significance level was accepted as p<0.05. As a result of the analysis made according to the education level of the biotechnology attitude scale, in none of the 4 factors (consumption of genetically modified foods, various applications of biotechnology, ethical problems raised by biotechnological applications and biotechnological applications in the field of health) no statistically significant differences were found (p<0,05). As a result of the analysis made according to the variable of years of professional work of the biotechnology attitude scale, a statistically significant difference was found in the sub-dimension of various applications of biotechnology (p<0.05). In the other sub-dimensions, there were no significant differences (p>0.05). As a result, attitudes and behaviors of coaches at the center of sports towards biotechnology will be of great importance for athletes to have a successful sports life.

Anahtar Kelimeler

Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği

Öz

Çalışmamız Ankara İli Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne bağlı, aktif olarak görev yapan antrenörlerin biyoteknolojiye karşı tutumlarının incelemesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya 18 yaş üstü 101 kadın, 202 erkek toplam 303 birey katılmıştır. İstatistiksel analizde SPSS 21.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ANOVA testi ile Post-Hoc testlerinden Tukey testi, testi kullanılmıştır. İstatistiksel önem düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Biyoteknoloji tutum ölçeğinin eğitim seviyesine göre yapılan analiz sonucunda, 4 faktörün (genetiği değiştirilmiş gıdaların tüketimi, biyoteknolojinin çeşitli uygulamaları, biyoteknolojik uygulamaların ortaya çıkarttığı etik sorunlar ve sağlık alanındaki biyoteknolojik uygulamalar) hiç birinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılıklara rastlanmamıştır (p>0,05). Biyoteknoloji tutum ölçeğinin mesleki çalışma yılı değişkenine göre yapılan analiz sonucunda biyoteknolojinin çeşitli uygulamaları alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmıştır (p<0,05). Diğer alt boyutlarda ise anlamlı düzeyde farklılıklara rastlanmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, sporun merkezinde yer alan antrenörlerin biyoteknolojiye yönelik tutum ve davranışları, sporcuların başarılı bir spor yaşantısı geçirmeleri bakımından büyük öneme sahip olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Alpan, O. (1989 ). Biyoteknoloji ve hayvan ıslahı. Lalahan Hayvancılık Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 29 (1-4), 107-114.
Arı, A. G., & Kıvanç, Z. (2019). Fen bilgisi öğretmen adaylarının biyoteknoloji ve genetiği değiştirilmiş organizma (GDO) konularında tutumlarının belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi 10 (1), 37-57.
Demirci, M., & Yüce, Z. (2018). Biyoteknoloji ve genetik mühendisliği konusunun öğretiminde 8. sınıf öğrencileri için dersin deneysel planlanması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 87-108.
Deniz, G. Ç., Durdu, S., Akar, A. R., & Özyurda, Ü. (2008). Biotechnology and stem cell research: a glance into the future. Anadolu Kardiyoloji Dergisi, 8(4) , 297-302.
Dever, A., & Dinçer, Ö. (2020). Sağlık ve sosyal boyutlarıyla sporda doping. Ankara: Atlas.
Egesoy, H., Gümüşdağ, H., & Kartal, A. (2013). Gen dopingi ve sportif performans. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 6(1), 71-85.
Ekinci, M. S., Akyol, İ., Karaman, M., & Özköse, E. (2005). Hayvansal biyoteknoloji uygulamalarında güncel gelişmeler. Fen ve Mühendislik Dergisi, 8(2), 89-95.
Erçetin, Ş. (1999). Biyoteknoloji ile değişen dünya düzeni ve eğitim-1. Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(18), 169-180.

Gür, C. S., & Öz, A. (2022). Türkiye’de farklı eğitim düzeylerinde biyoteknoloji eğitiminin önemi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 62-68.
Gürkan, G. (2013). Fen bilgisi öğretmen adayları ve öğretmenlerinin biyoteknoloji ve genetik mühendisliği bilgi düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırılması. (Yayımlanmamış doktora tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
Hasançebi, S., & Konak, M. A. (2021). Biyoloji öğretmenlerinin biyoteknoloji ve uygulamalarına yönelik bilgi ve tutumlarının değerlendirilmesi. Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitim Dergisi, 10(1), 1-15. doi.org/10.51960/jitte.826174
Kahraman, S. (2020). Investigation of preservice science teachers' perceptions about biotechnology, genetic engineering and cloning concepts. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 14(1), 57-83. doi: 10.17522/balikesirnef.576192
Koparal, A. (2019). Spor merkezine kayıtlı bayanların sağlıklı beslenme ve genetiği değiştirilmiş organizmalar/gıdalar hakkında bilgi düzeylerinin saptanması. (Yayımlanmamış yüksek lisan tezi) Uludağ Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
Martinek, V., Fu, F. H., & Huard, J. (2000). Gene therapy and tissue engineering in sports medicine. Phys Sportsmed, 28(2), 34-51. doi: 10.3810/psm.2000.02.691
Oktay, T. (2022), Tekirdağ ilinde ilköğretim fen eğitiminde biyoteknoloji farkındalığı. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Tekirdağ.
Öcal, E. (2012). İlköğretim fen bilgisi öğretmenlerinin biyoteknoloji farkındalık düzeylerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisan tezi). İnönü Üniversitesi / Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
Özgen, Ö., Emiroğlu, H., Yıldız, M., Taş, A. S., & Purutçuoğlu, E. (2007). Tüketiciler ve modern biyoteknoloji: model yaklaşımlar. Ankara: Ankara Üniversitesi Biyoteknoloji Enstitüsü Yayınları No: 1.
Saydam, F., Değirmenci, İ., & Güneş, H. V. (2011). MikroRNA’lar ve kanser. Dicle Tıp Dergisi, 38(1), 113-120. doi.org/10.5798/diclemedj.0921.2012.04.0184
Sinan, O. (2015). Öğrencilerin biyoteknoloji İle ilgili bilgi ve tutumların farklı değişkenlere göre incelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi 12 (1), 183-201.
Sürmeli , H. (2008). üniversite öğrencilerinin biyoteknoloji ve genetik mühendisliği çalışmaları ile ilgili tutum, bilgi ve biyoetik görüşlerinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış doktora Tezi) Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Ana Bilim Dalı Fen Bilgisi Öğretmenliği Bilim Dalı. İstanbul.
Sürmeli, H., & Şahin, F. (2010). Üniversite öğrencilerinin biyoteknoloji çalışmalarına yönelik tutumları. Eğitim ve Bilim 35 (155), 146-157.
Şahin, T. (2003). Su ürünleri yetiştiriciliğinde biyoteknoloji. Sümea Yunus Araştırma Bülteni 3 (1), 2-5.
Tabachnick, B. G. And Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston: Pearson.
Tarakçıoğlu, S., & Doğan, B. (2013). Spor etiği bağlamında gen dopingi. Spor Bilimleri Dergisi 24 (1), 45-54.
Tekedere, H., Taban, B., Çalışkan, M., & Demirolta, H. (2011). Sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin genetiği değiştirilmiş organizmalarla ilgili eğitim ihtiyaçlarının analizi. Journal of Turkish Science Education 8 (3), 142-156.
Temizer, A. (2012). Doping-sporda ilaç suistimali. Hacettepe Üniversitesi erişim: [http://www. karate. gov. tr/dosyalar/doping/doping_6. pdf] Erişim Tarihi, 01.09.2022.
Turan, M., & Koç, I. (2012). Fen bilgisi öğretmen adaylarının biyoteknoloji uygulamalarına yönelik tutumları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2 (2), 74-83.
Ünver, S. S., & Kurnaz, I. A. (2020). Biyoteknoloji çağına hoş geldiniz. İstanbul: Aba Yayın.
Üstün, Ç., & Demirci, N. (2016). Biyoteknoloji, tıp ve etik. Ege Tıp Dergisi 55 (3), 158-162. doi.org/10.19161/etd.344217
Vardar, E., Vardar, S. A., & Tuğlu, C. (2002). Anabolik-androjenik steroidlerin kötüye kullanımı. Anadolu Psikiyatri Dergisi 3, 104-107.
Yanarateş, E. (2021). Fen bilimleri öğretimi ve teknoloji kullanımında güncel yaklaşımlar. T. Talan içinde, Eğitimde dijitalleşme ve yeni yaklaşımlar (s. 62). İstanbul: Efeakademi.
Yeşilbağ, D. (2004). Tarımsal ve hayvansal ürünlerde modern biyoteknoloji ve organik üretim . Uludagağ Universitesi. Journal Faculty Veterinary Medicine 23 (1-3), 157-162.
Yıldırım, O., Kurtuldu, H. M., & Aydın, S. Ö. (2003). Lise 3. sınıf biyoteknoloji ve genetik mühendisliği ünitesinin program tasarımı. BAÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 5 (2), 86-100.
Yıldız, A. B. (2022). Sporda teknoloji kullanımı: bir metafor çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 8 (1), 67-80. doi.org/10.31592/aeusbed.980957

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Spor Hekimliği

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Sedat Kahya ^*
0000-0002-1169-2642
Türkiye

Yeliz Ay Yıldız
0000-0002-2002-0389
Türkiye

Sabahat Kahya
0000-0001-5024-8934
Türkiye

Ercan Ayılgan
0000-0002-0601-0379
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Haziran 2023

Gönderilme Tarihi

11 Kasım 2022

Kabul Tarihi

3 Mayıs 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 4 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA38NK25AJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Kahya, S., Ay Yıldız, Y., Kahya, S., & Ayılgan, E. (2023). Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 1-7. https://izlik.org/JA38NK25AJ

AMA

1.Kahya S, Ay Yıldız Y, Kahya S, Ayılgan E. Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği. CUSPOR. 2023;4(1):1-7. https://izlik.org/JA38NK25AJ

Chicago

Kahya, Sedat, Yeliz Ay Yıldız, Sabahat Kahya, ve Ercan Ayılgan. 2023. “Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği”. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi 4 (1): 1-7. https://izlik.org/JA38NK25AJ.

EndNote

Kahya S, Ay Yıldız Y, Kahya S, Ayılgan E (01 Haziran 2023) Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi 4 1 1–7.

IEEE

[1]S. Kahya, Y. Ay Yıldız, S. Kahya, ve E. Ayılgan, “Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği”, CUSPOR, c. 4, sy 1, ss. 1–7, Haz. 2023, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA38NK25AJ

ISNAD

Kahya, Sedat - Ay Yıldız, Yeliz - Kahya, Sabahat - Ayılgan, Ercan. “Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği”. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi 4/1 (01 Haziran 2023): 1-7. https://izlik.org/JA38NK25AJ.

JAMA

1.Kahya S, Ay Yıldız Y, Kahya S, Ayılgan E. Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği. CUSPOR. 2023;4:1–7.

MLA

Kahya, Sedat, vd. “Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği”. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, c. 4, sy 1, Haziran 2023, ss. 1-7, https://izlik.org/JA38NK25AJ.

Vancouver

1.Sedat Kahya, Yeliz Ay Yıldız, Sabahat Kahya, Ercan Ayılgan. Antrenörlerin Biyoteknolojiye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Ankara Örneği. CUSPOR [Internet]. 01 Haziran 2023;4(1):1-7. Erişim adresi: https://izlik.org/JA38NK25AJ