Oyun Tabanlı Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Etkinliklerin 4. Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarısına Etkisinin İncelenmesi

Alper Eyinç; Ali Osman Engin

EN TR

Investigation of The Effect of Activities Based on Game-Based Learning Approach on The Academic Success of 4th Grade Students

Abstract

This research aims to examine the effect of activities based on game-based learning approach on students' academic achievement. Experimental method with pretest-posttest control group was used as the design of the research. The number of students in the two groups created for the research was determined as 55. Educational game techniques were applied to the experimental group, which is one of these groups. The Academic Achievement Test was used as a data collection tool in the research. Dependent samples t-test, independent samples t-test and Shapiro-Wilk normality test were applied to the obtained data. According to the results of the analysis, there was no significant difference between the experimental and control groups in terms of academic achievement pre-test score averages. A significant difference was found between the academic achievement test post-test mean scores of the experimental and control groups in favor of the experimental group. As a result of the research, it was determined that activities based on game-based learning approach positively affected the academic achievement of fourth-grade students.

Keywords

Oyun Tabanlı Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Etkinliklerin 4. Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarısına Etkisinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma oyun tabanlı öğrenme yaklaşımına dayalı etkinliklerinin, öğrencilerin akademik başarılarına etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın deseni olarak ön test-son test kontrol gruplu deneysel yöntem kullanılmıştır. Araştırma için oluşturulan iki grubun öğrenci sayıları 55 olarak belirlenmiştir. Oluşturulan bu gruplardan biri olan deney grubuna eğitsel oyun teknikleri uygulanmıştır. Akademik Başarı Testi ise araştırmada veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Elde edilen verilere bağımlı örneklemler t-testi, bağımsız örneklemler için t-testi ve Shapiro-Wilk normallik testi yapılmıştır. Analiz sonucuna göre deney ve kontrol grupları arasında akademik başarı ön test puan ortalamaları arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Deney ve kontrol gruplarının akademik başarı testi son test puan ortalamaları arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Araştırma sonucunda, oyun tabanlı öğrenme yaklaşımına dayalı etkinliklerin dördüncü sınıf öğrencilerinin akademik başarılarını olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

References

Akbayrak, N., ve Turaşlı, N. K. (2017). Oyun temelli çevre etkinliklerinin okul öncesi çocukların çevresel farkındalıklarına etkisinin incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 1(2), 239-258.
Akran, S. K., ve Kocaman, İ. (2018). Oyun tabanlı öğrenme-öğretme yaklaşımının okul öncesi öğrencilerinin öğrenme tercihlerine etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(2), 513-533.
Aladağ, S. (2008). İlköğretim matematik öğretiminde proje tabanlı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, (2), 157-170.
Ataöver, S. (2005). Teaching English grammar through games to adolescents. (Tez No. 188031) [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal University, Bolu]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Aycan, Ş., Türkoğuz, S., Arı, E., & Kaynar, Ü. (2002). Periyodik cetvelin ve elementlerin tombala oyun tekniği ile öğretimi ve bellekte kalıcılığının saptanması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi.
Başarır, D. (1990). Ortaokul son sınıf öğrencilerinde sınav kaygısı, durumluk kaygı, akademik başarı ve sınav başarısı arasındaki ilişkiler. [Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Bayırtepe, E. ve Tüzün, H. (2007). Oyun Tabanlı Öğrenme Ortamlarının Öğrencilerin Bilgisayar Dersindeki Başarıları ve Özyeterlik Algıları Üzerine Etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 41-54.
Borges, M. A., Roth, A., Nichols, G. T. ve Nichols, B. S. (1980). Effect of gender, age, locus of control, and self-esteem on estimates of college grades. Psychological Reports, 47, 831-837.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
Carbonneau, K. J., Marley, S. C., & Selig, J. P. (2013). A metaanalysis of the efficacy of teaching mathematics with concrete manipulatives. Journal of Educational Psychology, 105(1), 380-400.
Carr, M., Borkowski, J. G., & Maxwell, S. E. (1991). Motivational components of underachievement. Developmental Psychology, 21(1), 108-118.
Ceran, E., ve Önder, A. (2012). İlköğretim 4. Sınıf Öğrencilerine Matematik Dersinde “Açılar” Konusunun Öğretilmesinde Proje Tabanlı Öğretim Yönteminin Etkisinin İncelenmesi. International Journal Of New Trends İn Arts, Sports & Science Education (Ijtase), 1(1), 1-20.
Coşkun, M. K. (1999). Ögeleri Belirleme Kuramına Dayalı Kavram Öğretiminin Akademik Başarı Ve Kalıcılığa Etkisi, (Tez No. 89470), [Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. Çelik, S., Toraman, S. Ö., & Çelik, K. (2018). Öğrenci başarısının derse katılım ve öğretmen yakınlığıyla ilişkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(1), 209-217.
Ebner, M., and Holzinger, A. (2007). Successful implementation of user-centered game based learning in higher education: An example from civil engineering. Computers & Education, 49(3), 873-890.
Gündoğdu, M. (1994). İlköğretim okulu altıncı sınıf öğrencilerinde öğrenilmiş çaresizlik, sınav kaygısı ve akademik başarı ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Güngör, A. (1989). Lise öğrencilerinin özsaygı düzeylerini etkileyen etmenler. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Işık, D. E. (2007). Hayat bilgisi öğretiminde proje tabanlı öğrenmenin akademik başarı, yaratıcı düşünme, kalıcılık, hayat bilgisi dersine karşı tutum düzeylerine etkisi. (Tez No. 211468), [Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir], YÖK.
Janssen-Vos, F. (2003). Basic development: developmental education for young children. Narratives of childhood, 93-109.
Karabacak, Kangalgil, Kaya (2021). Halk Oyunları Eğitiminin 9-16 Yaş Grubu Öğrencilerin Özgüven Düzeyleri Üzerine Etkisinin İncelenmesi, TÜBAD Cilt VI, Sayı I,
Kaya, M. (2017). Türk Halk Oyunları Fiziksel Zihinsel Boyutları. Ankara: Ürün Yayınları.
Kaya M, Polat Y, Paktaş Y, Çelenk Ç, Çınar V. (2010). Investıgatıon Of Physıcal Parameters Of Turkısh Folk Male Dancers Who Play Dıfferent Regıonal Dances Ovidius University Annals, Series Physical Education And Sport / Scıence, Movement And Health., Issue 2 Suppl.
Kaya M, Yilmaz A. (2019). Analysis on the effects of folk dance training on players’ spatial expectation levels. Physical education of students;23(5):249-55.
Klepper, J. R. (2003). A Comparison of Fourth Grade Students' Testing Scores Between an Independent Worksheet Review and a Bingo Game Review.
Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N., ve Kök M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (16), 324-342.
Küçükibiş, H. F., ve Eskiler, E. (2022). İşbirliğine Dayalı Oyunla Öğrenme Stratejileri İçin Motivasyon Ölçeği; Türkçeye Uyarlama, Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(4), 79-98 . doi:10.19160/e-ijer.1117273
Liu, C. C., Cheng, Y. B., and Huang, C. W. (2011). The effect of simulation games on the learning of computational problem solving. Computers & Education, 57(3), 1907-1918.
Lucas, C. J., & Stringer, P. (1972). Interaction in university selection, mental health and academic achievement. Br J Psychiatry, 96, 400-5.
Maddin, E. A. (2002). Factors that influence technology integration in elementary instruction. Doctoral dissertation, University of Cincinnati.
McEwan, L., & Goldenberg, D. (1999). Achievement motivation, anxiety and academic success in first year master of nursing students. Nurse Education Today, 19(5), 419-430.
Meyer, D. K., Turner, J. C., and Spencer, C. A. (1997). Challenge in a mathematics classroom: Students' motivation and strategies in project-based learning. The Elementary School Journal, 97(5), 501-521.
Owens, I. (1996). Self-esteem and anxietyin secondary school achievement. Journal of Social Behavior & Personality, 11(3), 521-522.
Öner, N. (1990). Sınav kaygısı envanteri el kitabı. Yükseköğretimde Rehberliği Yayma Vakfı Yayını.
Özdener, N., ve Özçoban, T. (2004). A Project Based Learning Model's Effectiveness on Computer Courses and Multiple Intelligence Theory. Educational Sciences: Theory & Practice, 4(1) 176-180.
Özodaşık, M. (1989). Yalnızlığın çeşitli değişkenlerle ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Romine, X. (2005). Using games in the classroom to enhance motivation, participation, and retention: A pre-test and post-test evaluation. Culminating Experience Action Research Projects, Volume 5, Spring 2004, 286.
Smith, C. L., & Sapp, M. (1998). Psychoeducational Correlates of Achievement For High School Senior at a Private School: The Relationship Among Locus of Control, Self-Esteem, Academic Achievemet and Academic Self-Esteem. High School Journal, 81(3), 161-167.
Subaşı, G. (2000). Verimli ders çalışma alışkanlıkları eğitiminin akademik başarı, akademik benlik kavramı ve çalışma alışkanlıklarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 4, 117.
Şengüder, Ş. (2006). Lise I.-III. sınıf öğrencilerinde denetim odağı ile ruhsal sorunlar arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve akademik başarı ile kıyaslanması. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Taşdemir, M., Taşdemir, F., Keskinkılıç, V., Köksal, C., ve Şahin, C. (2017). Bireyselleştirilmiş eğitim programları üzerine bir durum çalışması: Kırşehir ili örneği. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(3), 199-209.
Taşpınar, Ş. E., ve Tepecik, A. (2016). Sanat eğitiminde kalite: öğretim elemanlarının görüşlerine göre eğitim programı standartlarının gerçekleşme düzeyleri. Başkent University Journal of Education, 3(2) 169-178.
Torun, F., ve Duran, H. (2011). Çocuk Hakları Öğretiminde Oyun Yönteminin Başarıya, Kalıcılığa Ve Tutuma Etkisi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 418-448.
Wood, E., and Attfield, J. (2005). Play, learning and the early childhood education. London: PCP Yanpar-Şahin, T., ve Yıldırım, S. (1999). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Anı.
Yıldız, S., Keçeci, G. ve Zengin, F. K. (2016). Dengeli Beslenme Konusunun İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerine Simülasyon Uygulamalarıyla Öğretimi 4th International Instructional Technologies & Teacher Education Symposium, 06-08 October 2016 429-432.
Yiğit A. (2007). İlköğretim 2. Sınıf Seviyesinde Bilgisayar Destekli Eğitici Matematik Oyunlarının Başarıya ve Kalıcılığa Etkisi. (Tez No. 206271), [Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Sports Medicine

Journal Section

Research Article

Authors

Alper Eyinç ^*
0000-0003-4473-3495
Türkiye

Ali Osman Engin
Türkiye

Publication Date

December 31, 2022

Submission Date

December 5, 2022

Acceptance Date

December 23, 2022

Published in Issue

Year 2022 Volume: 3 Number: 3

IZ

https://izlik.org/JA89LS58ZK

Cite

RIS / Bibtex

APA

Eyinç, A., & Engin, A. O. (2022). Oyun Tabanlı Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Etkinliklerin 4. Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarısına Etkisinin İncelenmesi. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(3), 76-83. https://izlik.org/JA89LS58ZK